۱)فصل شکوفایی ۲) فراموشی

 یه شعر کردی رو آماده کرده بودم اما چون یه واژه ای رو بد تلفظ کرده بودم گذاشتم اصلاحش کنم و در یه فرصت دیگه ای لینک دانلودش و بذازم بیتا از بندر عباس هم خوانش غزل « فراموشی » رو ازم خواسته بود که در اسرع وقت میخونم و اینجا لینکش و قرار میدم البته فعلا شعرش و میذارم . بعضی از دوستان هم نمی دونستند که لینک های دانلود بعضی شعرها توی پست های قبلیه ! بهمین خاطرهمه ی لینک ها رو برا دسترسی راحت تر اینجا تو این پست میذارم 

 غزل اول : (فصل شکوفایی) از مجموعه ی « دری به باغ پریشانی »   

می شود ساده از این عالم و ما فیهِ ،برید 

ولی از عشق تو هرگز، نتوان دست کشید 

           چه کنم ، دست خودم نیست ، دلم می گوید   

            ابرم و مقصد من: باد به هر سو که وزید 

                        با تو ، ای نقطه ی اوج همه ی رویاهام !

                         می توان ساده به آن گمشده ی خویش، رسید 

                                       زلف تو مثنوی و چشم تو مانند غزل

                                        نگهت: نثر روان و تن تو: شعر سپید 

                                                   نسبتش داد ،به خیام و به بابا طاهر

                                         چار مصراعی مژگان تو را ، هر که شنید   

 شاه بیت غزل روی تو : ابروهایت ! 

  دهن کوچکت : "ایجاز" در اشعار سپید 

            با نسیم نَفَست ، این دل من می لرزد

            عشق طوفانی تو، می شکند شاخه ی بید 

                         بی تو، در یأس زمستانی خود،می پوسم

                          آه ! ای فصل شکوفائی گلهای امید! 

                                    آخرش ، قفل طلسم دل تو می شکنم

                                     می روم ،بشکنم، آن شاخ سر دیو سفید 

                                                زخمی و خسته، ولی، فاتح و سرمست غرور

                                                  بازمی گردم و در دست من، آن" شاه کلید" 

 (دانلود شعر کردی « سه ر کیه نی » ( سرچشمه 

دانلود شعرکردی « یاد ایل» ر   

لینک دانلود(مثنوی خواب ۸ بهروز یاسمی توسط رئوف ایران نژاد)ت 

  دانلود غزل کردی " گٌلی "  

      دانلود شعر دارا و سارا  

دانلود هلیا ( شعر خودسوزی!)  

  دانلود شعر خودسوزی دختران  

دانلودشعراُغُوربخیر!(غزل فارسی) ت 

: غزل دوم : « فراموشی » از مجموعه ی ( غزل٬عشق است ) که زیر چاپ است 

چون روزهای پیشتر با ما نمی جوشی چرا  !؟  

سرشار از ناگفته و چون کوه، خاموشی چرا !؟ 

    من چشمه ی آب وتو   له له  می زنی از تشنگی   

      اما  نمی دانم  مرا  بانو!  نمی نوشی چرا !؟ 

آیندگان از عشقمان افسانه ها خواهند ساخت 

ما خود ولی، در حق یکدیگر فراموشی چرا  !؟ 

     صد لاک پشت زندگی از خط پایان رد شدند   

 ما همچنان مستغرق یک خواب خرگوشی چرا !؟ 

خانم بخند! حرفی بزن! لبهات مال گریه نیست !!  

این لب گزیدن ها  و این یکریز خاموشی چرا !؟ 

درهای دل را بی سبب بر روی شادی بسته ای! 

اما برای غصه ها   پا تا سر  آغوشی چرا !؟ 

    مثل سماور ، آب و آتش در تو در حال نبرد !    

 لب بر  نمی آری  ولی، در خویش می جوشی چرا !؟ 

 پیراهن سرخ غروب هفتم مرداد را   

از تن به در ‌آوردی و حالا سیه پوشی چرا  !؟ 

   سی،پانصد و پنجاه و... آه اینبار زنگی بی جواب !  

   یارفته یا نه ! بر نمی دارد دگر گوشی چرا !؟ 

* درآخر ضمن پوزش از سایت «ایوانیان» که قرار بود مسئولیت بخش ادبی ش رو بعهده بگیرم ولی مشغله هام باعث بدقولی ام شدو تشکر ازشون بابت اینکه توبخش ادبی سایت یادی از من و بهروز یاسمی و کورس احمدی کردند

۱) آینه ۲) کابوس ۳) شعر کردی (سه ر کیه نی )

                               

خیلی از دوستان گلم کتاب « دری به باغ پریشانی»  رو  ازم می خواستن و هربار من شرمندشون می شدم امیررضای محمودی عزیز نیز خواستار شعرهای قدیمی تر شده بود بهمین خاطر دوتا از غزل های این مجموعه رو با تاریخ سرایششون گذاشتم  اگر چه نارسند و ناقص ! اما برگ زردیست تحفه ی پاییز ! تقدیم به همه تون. این غزل « آینه » رو اختصاصاً تقدیم میکنم به آقا منیر عزیزی نازنین که  همان سال ۷۸ بعد از تهیه کتابم  در بین ۴۴ غزل آن مجموعه به این غزل دلبستگی خاصی داشت ! 

آینه 

آینه در آینه ست: چشم تو در آینه 

پلک مزن! کرده در خویش نظر ، آینه 

آینه جز شیشه ای چیز دگر نیست که

چشم تو این اعتبار داده به هر آینه 

خشک شده بر در خانه ی زیبائی اَت

بس که زده یکسره حلقه به در ،آینه 

یاد گرفت از تو بی رنگی و شفّافیت

درس تو را خط به خط کرده زِ بَر، آینه 

آینه ها بازتاب تو و چشم تواَند

چشم تو شمس است و مانند قمر، آینه 

حزن نگاه تو معلوم نشد بر کسی

از همه ی بستگان تو ، مگر آینه 

می بَرَدم تا به رسوائی و مرز جنون

عشق تواَم بی گمان ،یاد تو:  «هرآینه» ^*               اسفند ۷۶ ایوان 

* «هرآینه» : به تحقیق ٬ یقیناً

................................................................................................... 

کابوس   (۲

 آسمان ابریست اما میل باریدن ندارد 
  ماه نیز امشب – خلاف دیشبش – دیدن ندارد 

 
باغ من ! امشب چه رفته بر تمشک سرخ لبهات !؟ 
مثل شبهای گذشته دیدن و چیدن ندارد 

 
یا همین مویت که عطر هرشبش تا ماه می رفت
امشب اما – رفته در خویش است و – بوئیدن ندارد  

 چشمهایت هم که روزی از شراب آکنده بودند
حال هر یک: خمره ای خالی که نوشیدن ندارد 

 
دستهای اطلسی گونت چرا نیلوفرانه
بر در و دیوارم امشب نای پیچیدن ندارد؟  

آبشار گیسوانت نیز چندی می شود که
بر کویر شانه هایم میل پاشیدن ندارد  

ماه من ! حرفی بزن ، حاشا مکن ، از روت پیداست
یک ستاره در شب چشمت درخشیدن ندارد 

 
با که می گفتم خدایا جز همین سایه کسی نیست
پس خیالاتی شدم من ، سایه پرسیدن ندارد 

 
باز هم چشم من و کابوس و رؤیا و تَوهّم 

باز این بیچاره امشب قصد خوابیدن ندارد   آبان ۷۵ ایوان  

..........................................................................................................................................

  این شعر کُردی رو که اولین بار فکر کنم سال ۷۷ در یک شب شعر در گیلانغرب خوندم و ویدئوش رو هم گیر آوردم ولی هنوز تبدیل نکردم اگه تبدیل کردم فایل تصویریش رو میذارم البته در همون سال در یه برنامه "صبح بخیر ایران " که «واحدی» مجری برنامه بود هم خوندم ولی نتونستم تصویرش و گیربیارم با عشق و ارادت به دوستانی که شعر کُردی خواسته بودند خصوصا دانش آموز سالهای گذشته م « عباس» تقدیمش می کنم 

 (دانلود شعر کردی « سه ر کیه نی » ( سرچشمه